zondag 12 mei 2013

Laatste maand


Hallo,

Het is al eventjes geleden, maar we hebben het heel druk met ons project, die heel goed verloopt. Ondertussen hebben we al onze tussentijdse evaluatie gehad en dit was heel goed, dus dat geeft ons wel goeie moed om de laatste maand hier positief af te sluiten.

Inderdaad nog maar 1 maand over... Wat gaat de tijd snel.

Ondertussen zijn we nog naar een trouw geweest van mensen die we eigenlijk niet kenden. We werden uitgenodigd omdat we blank zijn en dat is toch wel vreemd. Na een heel op-tut-werk van de oudste meisjes van huis 5, was ik eindelijk klaar om naar mijn eerste Indiase trouw te gaan. De meisjes vonden het zo plezant om mij make-up aan te doen, en volledig te vermommen tot een echte (blonde!) Indische. Natuurlijk trokken we meer aandacht dan de bruid op de trouw... Wat eigenlijk voor ons echt vervelend was. Na een trouw van 2 uur werden we nog uitgenodigd om naar het etentje te gaan. Maar eerst een hele fotosessie voor de kerk met het bruidskoppel waarvan ik de naam nog steeds niet weet... Op het etentje na de kerk werden we helemaal vooraan geplaatst zodat iedereen ons goed zou kunnen zien en begon de 2e fotosessie op het podium. Na wat eten en drinken (water) gingen we tegen 18u al naar huis, want het feest was over. Geef mij toch maar een Belgische trouw! Veel meer ambiance. Deze trouw was een Katholieke trouw en dat is ook de reden dat het redelijk sober is.





We gingen ook nog naar de plechtige communie van enkele kindjes van Sevagram. Opnieuw een hele kerkdienst die naar mijn gedacht veel te lang duurde. En het draaide echt niet om de kindjes, maar alle aandacht ging naar de kerk, Jezus en God. Wat eigenlijk wel jammer was, want alle kindjes waren precies mooie bruidjes en bruidegommen. Erna opnieuw eten, wat altijd leuk is natuurlijk! Als kado kregen alle kinderen een paternoster. (Geef mij opnieuw maar een belgische communie, ook al is die in België te commercieel)




We zijn ook nog 2 dagen op mini city-trip geweest naar Munnar. Meer dan 4u op de bus, met een kleine technische storing. Maar amai! Wat een natuur. Munnar is een toeristische plaats helemaal in het zuiden die volstaat met theeplantages. Heel chique! En ook een hele andere natuur (veeeeel kouder). We huurden voor 2 dagen een taxi die ons overal rondbracht voor 5 euro per dag. We verbleven in een gezellige B&B in het midden van de theeplantages. Daar leerden we nog een fransman kennen en een indiase bollywoodactrice. Na een veel te koude nacht naar mijn gedacht vertrokken we opnieuw voor een dag vol sightseeing. We zagen wilde olifanten in de natuur, tamme olifanten in een park, berggeiten, verschillende bloementuinen, en nog meer prachtige natuur. Er was maar 1 nadeel aan heel het Munnar verhaal: We werden elke 5 seconden lastiggevallen door Indiërs met hun fototoestel. Sommige vroegen om foto's terwijl andere gewoon voor ons kwamen staan om een foto te trekken. We werden letterlijk GEK! Wij als buitenlanders moeten meer betalen om ergens binnen te mogen (wel het 8 dubbele) en dan moeten we na 5 minuten al terug vertrekken omdat we gewoon worden omsingeld door Indiërs met fototoestellen. Na wel 500 foto's van ons werden we echt onbeleefd en liepen we overal weg, en maakte we duidelijk dat foto's trekken zonder toestemming echt niet kan. Ik was blij om terug in mijn rustige Sevagram te zijn waar iedereen ons al gewoon is.



















Anders is er niet zoveel gebeurd, alles gaat zijn rustige gangetje, het project verloopt prima. Ook de band met Father Shinto is echt heel goed. Father Shinto is onze begeleider hier en zorgt zoooo goed voor ons. Overal waar we gaan stuurt hij berichtjes om zeker te zijn of alles goed gaat met ons. Morgen vertrekken we voor een weekje naar Goa (Een staat iets noordelijker voor een strandvakantie) en Father Shinto verwacht elke dag 2 berichtjes om te weten waar we zijn en wat we doen.. Echt lief! Hoe het respect voor die man gegroeid is in zo'n korte tijd is abnormaal volgens mij. Die man is gewoon de reïncarnatie van Jezus volgens ons!

Dus morgen 13 uur op de trein (slaaptrein) naar Goa. Ik vrees dat ik niet zal slapen aangezien vrouwen en mannen geen aparte wagons hebben (wat vreemd is, want wel aparte zitplaatsen op de bus). Blijkbaar is stelen op de trein ook heel normaal en gebruiken ze zelfs een ketting om hun valies vast te maken aan hun bed.
Ik doe geen computer mee, maar hoop dat sommige hotels wel internet zullen hebben. Met mijn volgende bericht maak ik iedereen dus jaloers met mijn zotte beachfoto's en bruin kleurtje! ;)

xxx

Geen opmerkingen:

Een reactie posten