Geen nieuws is goed nieuws .

Hallo,

Ik weet dat het al eventjes is geleden, maar zeggen ze niet: 'Geen nieuws is goed nieuws'. Wel daarmee heb ik alles gezegd..
Het gaat hier goed! Heel goed!

Zo was het vorige maand Kaat haar verjaardag en deden we een uitstapje naar een olifanten training kamp. We gingen ook opnieuw naar de LULU mall. Dit is ondertussen mijn favo-plaats in India geworden ;).

We gingen ondertussen ook nog naar een hindoe-feest in een tempel. Natuurlijk was er daar een olifant aanwezig, en dat maakt ons altijd blij!

Het waren ook in Sevagram als het heilige week was... Dat was toch ook wel iets apart. Het begon met Palmzondag, we moesten vroeg opstaan en gingen naar de kerk. Daar kregen we een grote palmtak en dan was er een hele stoet naar een andere kerk... Op zijn indisch, want dat ging echt supertraag, terwijl iedereen liedjes zong. Daar aangekomen was er opnieuw een kerkdienst. Het duurde mij allemaal wat te lang en zonder ontbijt. Met gevolg dat ik eventjes duizelig werd en mij wat buiten gezet heb.

Witte donderdag betekende 's avonds een avondmaal met iedereen samen. Goede vrijdag opnieuw vroeg opstaan, maar deze keer wel met ontbijt. We gingen naar een kerk ergens in het dorp. Daar was heel het dorp verzameld. Eerst was er een kerkdienst van 2 uur, waar er zelfs geen plaats was, dus wij zaten buiten. Dan moesten we de kruisweg wandelen. Dus met een het dorp door de straten waar iedereen ook aan het zingen was. Achteraan de stoet werd er een glazen kist gedragen waar 'Jezus' inlag... Na nog eens 2 uur door de straten te wandelen in die hitte, opnieuw naar de kerk waar we Jezus in zijn kist moesten aanraken en dan een lepel azijn drinken...

Op Pasen opnieuw naar de kerk (natuurlijk!). En 's namiddags vertrokken Kaat en ik naar Rajagiri omdat de katho studiereis de volgende dag zou arriveren. 's avonds hebben we nog de boot genomen naar Fort Cochin en daar in een restaurantje aan het water gaan eten. Wat eigenlijk wel een prachtige locatie was. + de chocoladetaart als dessert was ook toppie!

De maandag hebben we met de katho-reis opnieuw Fort Cochin bezocht, boottochtje gedaan. De dinsdag rajagiri bezocht en opnieuw naar het olifanten training camp geweest, waar we een tochtje deden met een olifant. Woensdag naar een tapijtenweverij en in de namiddag met een boot naar een chique resort op een eiland waar we de kans kregen om een massage te krijgen en wat te zwemmen. De donderdag kwam de groep naar Sevagram en gaven Kaat en ik de rondleiding. De mensen hadden niet verwacht dat het weeshuis zo arm was. We kregen zelfs geld van de groep om iets voor Sevagram te doen. Daarmee kochten we speelgoed (Badmintonrackets en een bal). De rest sparen we nog eventjes en denken we eventjes na wat we er kunnen mee doen. De donderdagnamiddag deden we een presentatie over ons verblijf in India en 's avonds een boottochtje op de Arabische zee. Echt super plezant! Het was echt zo'n toffe bende, dat het jammer was dat we niet meer tijd hadden. Zowel leerkrachten als leerlingen waren mee.

De zaterdag was er dan nog het afscheidsfeestje van de 2 belgische jongens van de KATHO die hier hun stage deden. Daarvoor gingen we naar een privé-club, met zwembad... Maar opnieuw enkel voor meisjes met kleren... Het was een avond vol eten en drank. Plezant. We werden 'veilig' naar huis gebracht door onze chauffeur genaamd: de terrorist...

De dag erna keerden we terug naar Sevagram. Ondertussen gaat alles weer zijn gewone gangetje. Ons project rond emoties is ook in de praktijk van start gegaan. We deden al verschillende sessies met de kinderen en zochten andere methodieken om over hun emoties te kunnen praten. Het is echt heel interessant en in die laatste weken staan we plots veel dichter bij de kinderen dan de vrijwilligers die hier al 8 maand zijn... Echt gek! Nu kennen we tenminste ook iedereen bij zijn naam. 

We deden ondertussen ook nog enkele uitstapjes met Sevagram. Zo gingen we op bedevaart en moesten we een berg beklimmen over de middag. Dat was toch niet te onderschatten, vooral omdat iedereen ons heel de tijd deed stoppen om een babbeltje te slaan. Zoals gewoonlijk werden we weer aangestaard tot en met. Blijkbaar heeft Thomas (een apostel van Jezus) het Katholicisme in India opgericht. Hij heeft die berg bewandeld en je kan ook nog een voetstap zien van hem (yeah right). Het is blijkbaar een plaats vol mirakels. Maar de bedevaarders hadden meer interesse in ons dan in Thomas, want ze bleven maar gapen en ons achtervolgen. 

We gingen ook nog naar een open-podium voor de kinderen van het dorp. Tijdens de rit naar daar in een jeep werden we achtervolgd door 2 mannen op een moto. De meisjes in de auto waren echt bang en in paniek. Zij zijn 14 jaar oud en hadden dit nog nooit meegemaakt dat iemand handkusjes wierp en heeltijd zwaaide (dus eigenlijk echt ongepast gedrag in India). Ik ben het ondertussen al zodanig gewoon dat ik het negeer. Maar het was voor de meisjes een verschrikkelijke ervaring. 

We zijn ook nog naar een doopfeest geweest van de kleine Hannah. Al was ze maar enkele weken oud. Het kind had al make-up op en al.... Wat heel snel uitliep door al het gekrijs.

Morgen ga ik naar een trouw. Wat eigenlijk vreemd is, want ik weet niet van wie. Ik ken die mensen niet en heb hen nog nooit gezien maar we zijn via brief uitgenodigd. Blijkbaar is het chique om blanken op je trouw te hebben en krijg je daardoor meer aanzien. Dus wij gaan naar onze eerste Indiase trouw! :D Foto's van de trouw volgen! :)

Dinsdag volgt ons zoveelste publieke optreden. Na de verschillende liedjes dat we al gezongen hebben, gaan we dit keer ons wagen aan een indische dans. De meisjes van Sevagram proberen ons de dans aan te leren. Maar het loopt niet van een leien dakje... :p

Tot de volgende!

Toedels xxx