Dag Belgjes,
Zie hier nog eens een update over de laatste 3 (FANTASTISCHE) dagen in India.
Ten eerste: Ik heb een rare blauwe, zwarte, paarse plek op mijn arm. Die is er mysterieus gekomen en die gaat maar niet weg. Dus hopen dat het geen rare beet is van één of ander vies beest...
En verder:
Woensdag zijn we op bezoek geweest naar de schooltjes op de campus. Die kinderen kwamen helemaal gek toen ze ons zagen. Ze stormden op ons af en vroegen onze namen. Ze hadden ook allemaal papier en vroegen om mijn handtekening. Echt heel vreemd. Maar het liep echt uit de hand want ze begonnen gewoon te duwen en te trekken aan elkaar en aan mij. Ik kreeg het echt benauwd, want ze waren gewoon aan het duwen en ik zat ingesloten. Dus in plaats van een mooie handtekening werd het al snel een krabbel.
Die kinderen zijn gewoon gek!!
Hier in India is het de gewoonte om recht te gaan staan voor leerkrachten, dokters en je ouders. Dus telkens als je hen ziet, ga je recht gaan staan uit teken van respect.
Het rare is: Iedereen doet dit ook voor ons! En wij hoeven het voor niemand te doen.. :)
Dus we hebben wat gebabbeld met de leerkrachten van de scholen en we kregen telkens thee, koekjes, pizza en nog andere dingen aangeboden. Het was echt heeeel leuk.
Donderdag zijn we naar de shopping geweest omdat ik echt andere kleren wou. Ik val hier keihard op... en niet enkel omdat ik blond en blank ben, maar ook door mijn kleren.
En aangezien we al enkele keren te horen kregen dat de inspectie volgende week komt en dat we aangepaste kledij moeten dragen.. Dus het leek ons een perfect excuus om te gaan shoppen.
We namen de bus met nog 3 andere meisjes van school (Anjali, Hannah en Nicey) en we gingen naar de Oberon Mall... De 3 meisjes kregen toestemming om de lessen te verlaten als ze met ons wilden mee gaan om te gaan shoppen. Uiteraard was het heel plezant. Al zijn de kleren toch niet zo mijn smaak, toch wil ik enkel iets kopen als ik denk dat ik het ook zal kunnen dragen in België... Dus niet zo makkelijk te vinden.
Natuurlijk gaapte iedereen zo hard naar ons in die shopping. Dus Nicey vertelde ons dat we gerust jongens een klets in hun gezicht mochten geven als ze iets deden dat we niet leuk vonden. Onder andere foto's van ons trekken. Nicey zei dat we dit echt niet konden toelaten dat ze foto's van ons nemen.
Dus ik ben mij mentaal aan het voorbereiden om iemand een klets in zijn gezicht te geven, want voor mij is dat toch niet zo simpel om te doen.
Het shoppen eindigde met 2 kleedjes, 2 sjaals en een broek en 1 uur wachten op de bus, waar er nog meer werd gekeken naar ons... en ook nog verfrissende citroenlimonade!
De volgende dag was ik te moe om opnieuw naar een speech te luisteren voor de inspectie die komt. Dus ik heb me mooi ziek gemeld en een dutje gedaan. Dat deed deugd!
Wat ik wel heb mee gevolgd was een discussie over de veiligheid van de vrouw in India. Door de vele verkrachtingen voelen vrouwen zich niet meer veilig en komen ze in opstand en willen ze meer recht op die veiligheid. Dus er kwamen politieagenten en er werd heel gediscussieerd over hoe ze het land veiliger konden maken voor de vrouwen. ALLEMAAL HEEEEL INTERESSANT. Alleen was het in Malayalam, dus verstond ik er geen woord van! Ik heb wel veel geapplaudisseerd in poging om niet in slaap te kunnen vallen.
Vandaag ben ik op werkveld bezoek geweest (workfield), dit is elke vrijdag en zaterdag, dan gaan we in groepjes van 2 of 3 studenten een organisatie gaan bezoeken (een soort stage). Vandaag zijn we naar palliatieve zorgen geweest in Kochi (General Hospital). Daar werden we opnieuw bekeken, maar we voelden ons wel heel welkom. Het beste van heel dit bezoek is: Maandag en dinsdag is er een congress in het ziekenhuis.. 17 dokters van over heel de wereld komen dit congress bijwonen. Voorbeelden van landen zijn: Nieuw-Zeeland, Malaysia, Thailand, Chili, UK, Ireland, Zweden.
EEEEEEEN => Ik ben ook uitgenodigd! De dokter dacht dat dit wel interessant kon zijn voor mijn paper en onderzoek. Dus maandag en dinsdag zit ik op een (chique) hotel met 17 andere dokters....
Ik ga alleen naar Kochi en hopelijk lukt het om vervoer te regelen. Ik zal mij toch redelijk voorbereiden, want het is met workshops en debatten over geneeskunde in de wereld en hoe alles beter zou kunnen. Dus ik mag daar geen domme dingen zeggen. Ik denk dat het heel leerrijk wordt en zie het helemaal zitten.
Dus op de lijst van de dokters staat nu ook mijn naam Eva Borra, Katho Kortrijk, Social Educational Care Work :)
Dan zijn we ook nog gaan kijken naar 2 mensen met een beperking (Binoy en die andere naam ben ik alweer vergeten)... Binoy (32 jaar) had polio gekregen sinds kind en was nu afhankelijk van zijn ouders. Het enige dat hij nog kon was tekenen, maar dat kon hij dan wel heel goed. De andere man (33 jaar) was toen hij 22 jaar van een stelling gevallen tijdens zijn werk en zijn onderste ledematen waren helemaal verlamd. Het was heel interessant om wat met hen te praten en het was er super mooi. Hun huizen lagen in een prachtige buurt, en die was zo gezellig! We moesten ook met een veerboot terug op het vaste land geraken.
Nog wat extra info: Morgen ga ik vrijwillgerswerk doen, maar vraag mij niet waar, want ik heb geen idee. Ik ga gewoon mee met enkele vrienden. En na het vrijwilligerswerk gaan we naar een BeachParty! Maar dat mag eigenlijk niet geweten worden door de school hier, omdat school daar zeker niet akkoord zou mee gaan dat we naar een feestje gaan. De Beachparty gaat door in Cherai Beach! Foto's volgen :)
Het eten blijft goed, wel de ene keer beter dan de andere keer. Ik ben nog niet ziek geweest en hoop dat dit zo blijft. Ik eet alleszins genoeg bananen zodat alles blijft zitten waar het zou moeten zitten...
Wij hebben een privé tafel met een bordje 'gereserveerd'. Deze tafel staat niet bij de andere studenten, maar bij de professoren... Aan onze tafel staat ook altijd een man 'Davis'. Hij kijkt gewoon naar ons, om te zien of alles in orde is. We hebben trouwens ook brood en confituur gekregen.. Maar beide zijn zo zoet dat het gewoon niet te vreten is.
Zie hier nog wat foto's van het eten dat we krijgen:
TOEDELS XXX
Zie hier nog eens een update over de laatste 3 (FANTASTISCHE) dagen in India.
Ten eerste: Ik heb een rare blauwe, zwarte, paarse plek op mijn arm. Die is er mysterieus gekomen en die gaat maar niet weg. Dus hopen dat het geen rare beet is van één of ander vies beest...
En verder:
Woensdag zijn we op bezoek geweest naar de schooltjes op de campus. Die kinderen kwamen helemaal gek toen ze ons zagen. Ze stormden op ons af en vroegen onze namen. Ze hadden ook allemaal papier en vroegen om mijn handtekening. Echt heel vreemd. Maar het liep echt uit de hand want ze begonnen gewoon te duwen en te trekken aan elkaar en aan mij. Ik kreeg het echt benauwd, want ze waren gewoon aan het duwen en ik zat ingesloten. Dus in plaats van een mooie handtekening werd het al snel een krabbel.
Die kinderen zijn gewoon gek!!
Hier in India is het de gewoonte om recht te gaan staan voor leerkrachten, dokters en je ouders. Dus telkens als je hen ziet, ga je recht gaan staan uit teken van respect.
Het rare is: Iedereen doet dit ook voor ons! En wij hoeven het voor niemand te doen.. :)
Dus we hebben wat gebabbeld met de leerkrachten van de scholen en we kregen telkens thee, koekjes, pizza en nog andere dingen aangeboden. Het was echt heeeel leuk.
Donderdag zijn we naar de shopping geweest omdat ik echt andere kleren wou. Ik val hier keihard op... en niet enkel omdat ik blond en blank ben, maar ook door mijn kleren.
En aangezien we al enkele keren te horen kregen dat de inspectie volgende week komt en dat we aangepaste kledij moeten dragen.. Dus het leek ons een perfect excuus om te gaan shoppen.
We namen de bus met nog 3 andere meisjes van school (Anjali, Hannah en Nicey) en we gingen naar de Oberon Mall... De 3 meisjes kregen toestemming om de lessen te verlaten als ze met ons wilden mee gaan om te gaan shoppen. Uiteraard was het heel plezant. Al zijn de kleren toch niet zo mijn smaak, toch wil ik enkel iets kopen als ik denk dat ik het ook zal kunnen dragen in België... Dus niet zo makkelijk te vinden.
Natuurlijk gaapte iedereen zo hard naar ons in die shopping. Dus Nicey vertelde ons dat we gerust jongens een klets in hun gezicht mochten geven als ze iets deden dat we niet leuk vonden. Onder andere foto's van ons trekken. Nicey zei dat we dit echt niet konden toelaten dat ze foto's van ons nemen.
Dus ik ben mij mentaal aan het voorbereiden om iemand een klets in zijn gezicht te geven, want voor mij is dat toch niet zo simpel om te doen.
Het shoppen eindigde met 2 kleedjes, 2 sjaals en een broek en 1 uur wachten op de bus, waar er nog meer werd gekeken naar ons... en ook nog verfrissende citroenlimonade!
De volgende dag was ik te moe om opnieuw naar een speech te luisteren voor de inspectie die komt. Dus ik heb me mooi ziek gemeld en een dutje gedaan. Dat deed deugd!
Wat ik wel heb mee gevolgd was een discussie over de veiligheid van de vrouw in India. Door de vele verkrachtingen voelen vrouwen zich niet meer veilig en komen ze in opstand en willen ze meer recht op die veiligheid. Dus er kwamen politieagenten en er werd heel gediscussieerd over hoe ze het land veiliger konden maken voor de vrouwen. ALLEMAAL HEEEEL INTERESSANT. Alleen was het in Malayalam, dus verstond ik er geen woord van! Ik heb wel veel geapplaudisseerd in poging om niet in slaap te kunnen vallen.
Vandaag ben ik op werkveld bezoek geweest (workfield), dit is elke vrijdag en zaterdag, dan gaan we in groepjes van 2 of 3 studenten een organisatie gaan bezoeken (een soort stage). Vandaag zijn we naar palliatieve zorgen geweest in Kochi (General Hospital). Daar werden we opnieuw bekeken, maar we voelden ons wel heel welkom. Het beste van heel dit bezoek is: Maandag en dinsdag is er een congress in het ziekenhuis.. 17 dokters van over heel de wereld komen dit congress bijwonen. Voorbeelden van landen zijn: Nieuw-Zeeland, Malaysia, Thailand, Chili, UK, Ireland, Zweden.
EEEEEEEN => Ik ben ook uitgenodigd! De dokter dacht dat dit wel interessant kon zijn voor mijn paper en onderzoek. Dus maandag en dinsdag zit ik op een (chique) hotel met 17 andere dokters....
Ik ga alleen naar Kochi en hopelijk lukt het om vervoer te regelen. Ik zal mij toch redelijk voorbereiden, want het is met workshops en debatten over geneeskunde in de wereld en hoe alles beter zou kunnen. Dus ik mag daar geen domme dingen zeggen. Ik denk dat het heel leerrijk wordt en zie het helemaal zitten.
Dus op de lijst van de dokters staat nu ook mijn naam Eva Borra, Katho Kortrijk, Social Educational Care Work :)
Dan zijn we ook nog gaan kijken naar 2 mensen met een beperking (Binoy en die andere naam ben ik alweer vergeten)... Binoy (32 jaar) had polio gekregen sinds kind en was nu afhankelijk van zijn ouders. Het enige dat hij nog kon was tekenen, maar dat kon hij dan wel heel goed. De andere man (33 jaar) was toen hij 22 jaar van een stelling gevallen tijdens zijn werk en zijn onderste ledematen waren helemaal verlamd. Het was heel interessant om wat met hen te praten en het was er super mooi. Hun huizen lagen in een prachtige buurt, en die was zo gezellig! We moesten ook met een veerboot terug op het vaste land geraken.
Nog wat extra info: Morgen ga ik vrijwillgerswerk doen, maar vraag mij niet waar, want ik heb geen idee. Ik ga gewoon mee met enkele vrienden. En na het vrijwilligerswerk gaan we naar een BeachParty! Maar dat mag eigenlijk niet geweten worden door de school hier, omdat school daar zeker niet akkoord zou mee gaan dat we naar een feestje gaan. De Beachparty gaat door in Cherai Beach! Foto's volgen :)
Het eten blijft goed, wel de ene keer beter dan de andere keer. Ik ben nog niet ziek geweest en hoop dat dit zo blijft. Ik eet alleszins genoeg bananen zodat alles blijft zitten waar het zou moeten zitten...
Wij hebben een privé tafel met een bordje 'gereserveerd'. Deze tafel staat niet bij de andere studenten, maar bij de professoren... Aan onze tafel staat ook altijd een man 'Davis'. Hij kijkt gewoon naar ons, om te zien of alles in orde is. We hebben trouwens ook brood en confituur gekregen.. Maar beide zijn zo zoet dat het gewoon niet te vreten is.
Zie hier nog wat foto's van het eten dat we krijgen:
TOEDELS XXX
Geen opmerkingen:
Een reactie posten